Search This Blog

Thursday, July 05, 2018

Чинење и Нечинење ... Закон за амнестија на сите вмешани во 27 Април

Од формирањето на новата сегашна Влада - целото раководство (владина гарнитура со коалиционите партнери) ги фрли сите карти на решавањето на два проблема: Договорот за добрососедство со Бугарија и решавањето проблемот кој Грција го има со нашето име (ЧИНЕЊЕ), за да ако го реши проблемот со Бугарија и три деценискиот спор со Грција,  затварајки ги овие два проблема и отворени прашања - ДОЛГОРОЧНО да бере плодовите од извесните Нато и ЕУ интегративни процеси, кои носат со себе големи можности за раздрмување на се` па дури и на економијата, која се вбризгување на нови инвестиции, грантови и кредитни аранжмани би влегла во циклус кој на оваа политичка гарнитура која е сега на власт ке и донесе долгорочно сигурни извесни идни избори во неколку циклуси.

Од друга страна минатата владеачка гарнитура на ВМРО-ДПМНЕ доживеа две изборни фијаска. Во едното фијаско во кое бројките велеа дека е победник - победата во параментарните избори се претвори во пораз и во губење на власта. Станаа опозиција. За да потоа во другите локални избори доживее тотално фијаско и катастрофален пораз. Во сето ова време старата гарнитура се одлучи да ги тера процесите со НЕЧИНЕЊЕ - кочејки се, кочеше да се избере нов Парламент, нова Владаи, нов и институции. Овие два порази беа јасен сигнал дека дотогашниот 11 години Премиер мораше да се прости и од претседателското столче на ВМРО-ДПМНЕ (последото сидро кое му беше гарант за негов личен спас) и да целото време го посвети во судниците каде е обвинет со запретени затворски казни од многу години.

Новото раководство на ВМРО-ДПМНЕ продолжува со процесите на НЕЧИНЕЊЕ и коченње на се` каде тоа го може и со негирање на се` за што е обвинувано старото раководство на ВМРО-ДПМНЕ. Се чини дека новиот лидер на ВМРО-ДПМНЕ сакајки да ги кочи процестите само и помага на новата власт да добие се` за што се залага. На крај незнам дали Претседателот ни Иванов ке попути (“ке се предомисли“), но новиот лидер на ВМЕРО-ДПМНЕ ке одигра така како ке му свират светските сценаристи. Тој сега само глуми лудило. Пробува да го кочи референдумот со неизбирање на изборна комисија. ... Никојпат никој не добил ништо со НЕЧИНЕЊЕ.

Од лидерот на сегашното ВМРО-ДПМНЕ слушнавме дека ке подготви Закон за амнестија на сите кои на било каков начин се врзани со 27 Април и случувањето во Собранието.  Кога на сите ни станува јасно дека за тие случувања ке мора да одговаатаат сите инволвирани од оние кои се директни извршители па се до нарачателите (тоа Еу државите јавно писмено го побараа) - новиот лидер се надева дека со вакво помилување преку закон ке се испазари незнам за што? Од кого очекува подршка?? Мицковски со таков чекор на ставање на дневен ред на Закон за амнестија на сите кои се вмешани во 27 Април јавно ке признае дека ВМРО-ДПМНЕ и нејзиното старо раководство се директни организатори на немилите собраниски случувања од 27 Април. ВМРО-ДПМНЕ со вакво раководство и политики ке биде сретно ако на било кои следни избори остане на своите загарантирани 250 000 гласови.  

Thursday, June 21, 2018

Глумење лудило ... околу проблемот со името

Сега имам 63 години. Кога се случи проблемот со името на нашата држава и нација имав 36 години, бев зрел маж со две деца едното пет години едното само што се роди. Социјално и имотно бев згрижен, имав свој стан имав автомобил, одев секоја година на годишен одмор и се грижев за семејството - тоа (семејството) ми беше алфа и омега на мојот живот. Имав сигурна работа но поради транзицијата ја сменив за приватна работа. Приватната фирма ми беше успешна се до оној момент кога настапи военото лудило на нашитое простори. Не се снајдов тогаш, се исплашив за својата безбедност и безбедноста на семејството. Пробав да се иселам од Македонија - но сопргата ме одврати од таа намера бидејки таа сметаше дека тука ни е убаво, имаме се` и не треба да бараме ништо повеќе од животот. Продолжив да се грижам за моето семејство, ги школував децата и имав намера да дадам се за нивното школување - за да тие во својата иднина имаат подобри шанси во нивните животи. Керками која тогаш имаше пет години сега има 32 години, растеше и се школуваше. Јас во тој период осеќав дека информатиката ке биде вносно занимање и финасирав во семејна компјутериизација и неограничен интернет. Тоа значеше дека дома имавме скоро перманентно 4 компјутери и неограничен интернет. Тоа земаше повеќе од една половина на нашиот семејен буџет. Немав разбирање од никога за таквите големи трошоци, тоа не го одобруваше ниту женами која велеше дека се тоа фрлени пари кои ке ни требаат за други потреби. Но јас бев упорен. Осем за компјутеризација вложував пари и за школување на странски јазици. Децата одеа на кусеви, англиски и грчки. Поради курсевите и неограничениот интернет децата кога пораснаа зборуваа и читаа одлично англиски а своите професии ги усмерија во компјутерските вештини и информатиката. Керками заврши информатички факултет и поздипломски студии во информатичката наука во САД. Сега работи тука во Македонија во информатичката струка која е во просек со највисоки финасиски примања. Може да оди било каде во светот и да има солидни примања а и тука не и е лошо. Синот кој беше бебе кога настана проблемот со името сега има 30 години. Тој се насочи во компјутерските вештини и сега е успешен графички дизајнер. Позади себе има веќе скоро деседгодишно искуство во својата професија. Работеше во две фирми во Македонија во својата професија. Имаше своја (ортачка фирма) во истата професија. Три години работеше во Сингапур како графички дизајнер. Се врати од Сингапур и сега повторно е на раскрсница дали да остане тука во Македонија (каде најубаво се осеќа) или да фати пат во некоја друга светска дестинација каде ке работи во својата професија. Во меѓувреме веќе 8 години јас останав без темелоите на моето семејство, ми почина сопругата и жената а самиот остарев.

Што се случуваше во државата ни во овој период на 27 години “стоење во место“ со нерешен проблем со името на нашата држава и името на народот и нацијата. Не се најде “маж“ кој се осмелуваше да го реши проблемот и се чинеше дека тој ке биде вековен проблем. Државата и народот постепено осиромашуваше и заостануваше во својот економски развој во однос на сите комшии и останати земји во светот. Во светот владее ера на глобализација каде нема граници. Народите/луѓето се движат слободно низ светот и секој си наоѓа свое катче каде ке ја обезбедува егзистенцијата и ке формира семејство. Во нашата држава се случуваа поделби и расцепи во сите правци. Национализмот или поточно квазинационализмот царуваше. Со ветувње дека на нашиот народ ке му го сочуваат името и идентитетот поединци станаа апсолутни владари на нашата територија и на самите нас. Тоа тие дебело го наплатија и своите празни џепови ги наполнија со огромен имот и пари, правејки бизнис за себе. Сите тоа го видовме во изминатите години. Секој се бореше за власт, да од позиција на власт си го товари своето магаре.

Проблемот со нашето име стана крупно регионално прашање, кое тлее не 27 години туку 80 години и има корени во балканските војни и поделбата на географска Македонија на 4 дела од кои најголемиот дел (повеќе од половина) го има во владеније грчката држава и народ. За неговото решавање или нерешавање се заинтересираа светските сценаристи кои ги создаваат и демек ги решаваат проблемите. Сега тие решиле да понизувајки не ни дадат шанса да влеземе во светските текови на слободно движење на идеи и народ. Најдоа формула во која демек и двете страни (двете држави) попуштиле во нешто од нивните главни барања “разумен компромис“. Направија така да се реши проблемот во фази каде сите постепено ке сватиме што е поважно, дали еконоската иднина е поважна од националните и идентитетските прашања. Во светот во демократските земји каде и ние припаѓаме за својата судбина одлучува мнозинството и воената реална сила, обидувајки се тоа мнозинство да биде што поголемо.

Имам чуство дека на мнозинството од народот кој живее во нашата држава веќе му е доста од проблемот со нашето име и ке го лапнат колачето и обландата во која е завиткано постепеното решавање на нашето име. Колачето/колачињата и облантите се смислени од светските центри на моќ кои ја водат светската политика. Националистите од Македонија се се помалубројни. Се гледа и по подржувачите на таквите идеи кои јавно излегуваат на македонските улици да ги бранат своите идеи - тие секојневно се се помал број и стануваат малцинство и полека се губитници во политичката моќ. Присетете се дека тие доживеаа катастрофален пораз на последните локални избори. Поголемиот број од нивните водачи и креатори на нивните програми се во судниците каде им се запретени многу години на робијање. Парите кои ги “спечалија“ во грабежот кој го направија ке им ги земат. Нешто ке се врати на народот но поголемиот дел од парите ке им го земат светските полицајци во замена за поблаги казни и можност за егзил во некја од државите кои прифаќаат такви мафијашки структури. Нивните животи полека стануваат пекол.

Во било кои наредни избори овие кои демек се залагаат за решавање на проблемот со името ке бидат големи политички добитници. Единствен кој сега има реална моќ да ги кочи процесите на светските полицајци кои одлучија да го затворот прошањето со нашето име е Претседателот на државата ни. Но сетите се дека тој веќе двапати се предомисли во своите одлуки. Ке се предомисли и третпат и ке се испазари да нема последици во својата идна положба и статус и ке потпише се што ке му наредат светските полицајци.

На крај се се врти околу прите и колачињата. Сетите се дека најубавите жени ги имаат оние кои имаат највеќе пари и моќ а не оние кои се најпаметни и најзгодни.

Saturday, February 17, 2018

Флаша со топла вода - Лидија Лазова „Калдрма“ (влажно, темно, ладно ...)


Сите знаеме од лично искуство дека кога ти е ладно згреана керамида, термофор или флаша со топла вода помагаат да не заработиш треска и тешка прехлада.
Сторијата која ни ја раскажа во тв интервју Отворено 24 вести Лидија Лазова (само осомничена во процесот но веднаш притворена/затворена во истражен затвор) - во кој поминува повеќе од година ипол ако добро се сеќавам). Во “Калдрма“ 86 осомничени сите во еден ден притворени низ цела Македонија (бидејки во Скопје немало место за сите).
Притвореничката Лидија Лазова во случајот „Калдрма“ била притворена во самица во затвор во Битола во келија во која немло греење а надвор во таа зима температурата падна на минус 27 во Битола. Притвореничката Лидија Лазова со зборовите “влажно, темно, ладно...“ опиша во кави услови била притворена. За да се загрее барала барем флаша со топла вода но добивала само од еден раководител на смена другите не и давале ... Кој има желба нека го одгледа видеото на линкот https://www.youtube.com/watch?v=yZCGuR8rykc

Ваков притвор/затвор веројатно ке доживеат и творците на притворите во “груевистичка Македонија“. Клетвата веројатно ке ги стигне ...

Saturday, January 06, 2018

Бубњеви ... Птици (штиглици) во лет ... (сон)

Сонувам дека сум во една летна пријатна квечерина во Ново Лисиче (каде некогаш имав стан). Седам со комшиите надвор на отворен простор на клупи кои се во оругла форма. Ќаскаме така и се шалеме на тема свашта. Некако пред да решам да си појдам дома одкога скоро сите останати си заминаа по нивните домови доаѓа до мене и седна учителката на едно од моите деца (на постарата керка) која седна до мене и ме праша за птиците по дома како се - вели би сакала да земам неколку да ми летаат по дома. И велам: е супер само немој да земаш од многу различни видови земи по неколу од две три групи бидејки тие кога летаат сакаат да имаат истородно друштво за да летаат заедно во свои формации. Супер вика туку да појдеме долу до она мала продавница кај Бубе, па после ке пиеме кафе кај тебе дома - ке свари Цацка, (учителката беше пријателка со женами...) да купам лед сијалични, ми треба вика за по дома правам нешто. Супер викам таман сакам да го прашам Бубе за совет за лед сијалички во бубњевите од метални буриња ки ги замислувам да се направат. Тие да имаат метални отвори во кој ке се инсталира опна за бубањот а во внатрешноста лед сијаличките во разни бои да светкаат и како ке удира бубњарот по нив тие да светкаат во разни тактови како бубњарот ке задава ритам. Туку и велам ке морам да појдам во некоја фабрика која прави метални буриња (си мислам ке мора некаде во странство да појдам кај нас нема фабика за метални буриња) да им нарачам металните буриња пред да се затворат да им направат отвори за опни и од страните да има округли отвори од кои би светкале разните лед сијалички. Туку велам ке морам со Гаро да се консултирам какви и колку отвори да се направат во металните буриња и како да се затвараат а да може да се отвараат за да се менувааат лед сијаличките. Веројатно велам со некаков обруч како на едно од бурињата во кои ставав зелка за кислелење. Така поаѓајки накај Бубе кој имаше дуќан за осветлителни елементи и лед сијалички се пробудив - бидејки навечер се будам често за да појдам да измокрам. Седнав така на креветот и се смејам велејки каде мене неписмен за музика ми текнало да конструирам бубњеви и како то птици во лет во стан? Дури го замислував во сонот Гаро како удира на главното буре на кое треба нели да има отвор долу за педала и тоа буре да биде легнато за педалата а над него ведаш да има главно буре со отовор за лупање на кој би се лупало со оние метални гребалки со кои се дава ритам за џез звук ... И од каде велам птици во мојот сон кои летаат во мојот некогашен стан кој во меѓувреме веќе го продадов ... На сон си велам луѓето свашта “креативно“ сонуваат ... Се сонуваат дури и лица од твојот живот кои се веќе починати ... Туку велам да го запишам сонот инаку брзо ке го заборавам ...

Saturday, December 30, 2017

Лоши вести - Добри вести

Од секогаш од кога постои човекот тој е соочен со лошите и добрите вести - тие се негово секојдневие. Во современиот свет вестите оние лошите и добрите се чини се уште поприсутни, тие влијаат на човековата психа и неговата мотивација. Како да најдеш мотив во време кога ти се чини дека само лоши вести те опружуваат тебе и твоите најблиски. Прашањето е како да ја убедиме нашата психа да не не погодуваат толку лошите вести и како да се избориме да живееме во секојденејето каде лошите и добрите вести се секојдневие и се впрепетлуваат околу нас. Оној кој успешно ги решава овој сплет на околности се чини ја пронаоѓа личната среќа и има подобар живот.
Не постои човек кој не си поставува цели и очекувања за себе и своите најблиски. Можеби главното прашање е дели целите му се реални спрема неговите можности за да потоа очекува да му се остваруваат неговите цели. Од друга страна веројатно е добро да ги поставиш целите на малку повисоко ниво од твоите реални можности за да кога ке ја достигнеш целта имаш чувство дека го достигнуваш лимитот на твоите можности.
Живееме во време на глобален свет каде нашите цели се зависни од тоа како ке се поставиме во однос на другите единки од општеството каде живееме и ги делиме вредностите и можностите на тоа општество.
Сео ова е тешко сватливо за многумина од нас и имаме случаеви да се губиме во реалниот живот и паѓаме во замките на лошите вести кои не окупираат и не кочат во остварувањето на нашите цели. Очекуваме помош од елементот на среќата и добрата случајност и чекаме во апатија дека ни нема помош ако ете ни од каде не не задеси сплет на добри висти кои ќе ни допринесат да се чувствуваме среќни.
За да текстот не биде предолг тука ке го завршам како дилема - како да најдеме добра спрега меѓу лошите и добрите вести кои реално ни се случуваат во нашето секојденвие, како да ги потиснуваме лошите вести (може ли лошите вести да се потиснуваат како да не постојат?)  т.е како да постапуваме кога ке не задеси лоша вест ... 

Friday, November 17, 2017

Диво насеље ... Дивите населби се наша историја и судбина.

Историјата на нашите “Диви населби“ е долга и веројатно потекнува од времето кога се ствараа држави во нашите простори т.е. од времето на средните векови, но и порано. Некогаш постоеа градови каде горе долу градбите биле плански и легални и се одвивале по некаков развоен градежен план/планови (денеска познати како ГУП и ДУП). Куќите се граделе околу оформени улици, каде биле решени комуналните проблеми: вода, струја, канализација и слични комунални проблеми се до училишта и градинки. Тоа не било карактеристика за селата кои граделе таму каде им била земјата по принципот на окуќница. Најлошото парче од земјата обично неплодно под неке ридче/долче бивало таканаречена окуќница. За комуни проблеми не се водело сметка. Пат имало колку за селска кола, вода од бунар или од најблискиот природен извор. Канализацијата е последно нешто на на кое му се придавало значај. Така настанувале неприродни захвати да многу блиску до бунарот е септичката јама. Најбитно било да имаш кров над глава, кој начесто до пред стотина години бил од слама. Темели на куќата немал никој. Во истата куќа живееле и домашните животни - обично тие биле на долниот спрат (крупниот добиток) а на горните спратови поради греењето од стоката се правеле спални соби. Поради урината на групниот добиток ваквите спални соби биле бактериолошки исправни. Ситниот добиток се лепел до куќите. Во ваквите диво населени места најевтин спорт и забава бил сексот со домаќинката/жената и одтаму настанувал прирастот кој бил неколку пати поголем од градските средини. Проблемите настанувале кога во текот на времето семејствата по природен пат се окрупнувале. Тогаш настанал проблемот да во ист двор се гради друга куќа, за братот за синот за керката. По релативно краток период окуќниците биле толку мали што морало да се прави нова окуќница за чија цел повторно се барал плац на соседната најслабо родна нива каде се оформувала нова дива населба.

Од друга страна по градовите се одвивал процесот на занаетчиство, индустријализација, електрификацијата - најнапред ситна па се покрупна. Градовите имало потреба од свежа работна сила (биле потребни и слуги во побогатите куќи) и неминовен бил процесот од привлекувње на селкото население во градските средини. Тогаш проблемот бил решаван така да се изнајмувале одредени соби каде биле сместувани работнците и слугите. Но овој процес бил долгорочен и луѓето нормално имале потреба од спајање на семејствата. Каде ако не во нови диви населби овојпат во близината на побогатите градски квартови. Повторно не се водело сметка за решавање на било какви комунани проблеми, пат, вода, струја, канализација. Битно е да се има кров над глава. Се живеело во една соба со нужник некаде надвор. Потоа се лепелодо едната соба друга, трета се така како се окрупнувало семејството така се лепеле собите една до друга. Повторно се копале бунари и се слично на селската средина од каде доаѓаат ново печените работници кои ги напуштааа селата преминувајки во градовите каде лесно наоѓале работа поради процесите на развој на занаетчиството и индустријаизацијата, кој бил пратен со електрификацијата.

Дивите населби се наша историја и судбина.

Monday, November 13, 2017

Глинени голуби

Многу одамна на нашата балканска територија се инсталираа сите тајни безбедносни служби познати и непознати. Некои се легални во нивните матични земји, некои се само криминални структури кои соработуваат со легалните тајни безбедносни служби. Сете се дека некој одлучи токму на нашата територија да изгради најголема амбасада од сите балкански држави. Она што е над земја и е видливо е само маска за она што е под земја. Сите тие “легални“ тајни служби на странските држави одлучија од сите нас да направат глинени голуби каде ке ги вежбаат своите структури за нивните безбедносни подухвати низ светските земји каде на нив ке им се посака да се сруши некоја легална Влада (власт) која не е по нивна мерка.

На сите нас ни е познато дека нашите легални власти само глумат легалност а вистината е дека само извршуваат голи наредби од моќите тајни безбедносни служби од таканаречената меѓународна заедница. Ние како глинени голуби активно или пасивно само учествуваме во таканаречената игра на нашата територија на која газат нивните слонови а ние како глинени голуби сме само последица на на нивните проби и вежбања - како се рушат легални и легитимни системи.

Во таа битка каде нивните слонови ја газат нашата трева ние само страдаме, кој како ке го зафати судбината. Од последиците на распадот на политичкиот и економсикиот систем страдавме сите и сеуште страдаме, работиме за мизерни плати, примаме мизерни пензии од кои никој не знае како ги одржуваме нашите семејства бидеји е тоа само по себе економско чудо. Истрпевме/трпиме братоубилачки/граѓански војни во кои војуваме со нашите најдобри комшии па и роднини. Ги трпиме последиците од сите проби на разни хњмиски и биохемиски оружја кои никнуваат во светските лабаратории. Нема фамилија која нема некој кој не е настрадан од новите канцерогени заболувања кои се последица на лудите проби. Глинените голуби (ние) само паѓаме а некој таму некаде ракоплеска за успешните проби на новите оружја и орудија.

На сите нас веројатно одамна ни е јасно дека сме само глинени голуби кои за наша несреќа сме во ливада во која газат слоновите. Оние паметните години наназад се иселуваат од нашата ливада и одат таму каде барем легално ке бидат експлоатирани. Некои повремено се враќаат а некои веќе ги собираат и своите фамилии во нивните нови татковини, некои само праќаат по некој долар, евро ...

Friday, November 10, 2017

Среќа

Среќата е лично чувство на задоволство од квалитетот на животот кој го живееме. Кога на некого му посакуваш нешто по повод одредени негови успеси или годишнини најчесто осем доброто здравје, уживање во животот, сигрност, осеќај на задоволство, љубов, благосостојба (богатство) - секогаш му посакуваш среќа.

Некои оние таличните се раѓаат со среќата, но најчесто среќата највеќа ја чувствуваат оние кои за својата среќа највеќе сами допринеле и е резултат на нивните успеси во животот кој го живеат. Суеверните мислат дека среќата ти зависи од она што наречниците ке ти го посакаат при твоето ражање. Се на се сите сме во потрага на среќата.

Често за неуспесите во својот живот ја кривиме недостатокот на среќата - тоа е карактеристика и во спортот каде за успехот често осем добрата подготовка се повикуваме и на среќата. Но среќата секојпат ја пратат храбрите оние кои ја предизвикуваат среќата а не оние кои само ја чекаат. Отука и изреката кога некој му се моли на бога да му даде среќа - бог вели а да купиш прво лоз :).

Не постои живо суштество кое не го почувствувало среќното чувство. Но на сите треба да ни биде јасно дека среќата е во малите нешта кои ни се пружаат во нашиот живот. Во насмевката на детето (било кое) кога ке те погледне со своите очи, во убаво поминатиот ден, во доброто ветре и свежиот воздух, во уживањето на добра хрна, вино ... во љубовната игра на дваица што се сакаат и посакуваат ...

Зато не очајувајте и не ја барајте својата несреќа во туѓата среќа - среќата е секојдневно тука околу вас само треба да ја препознаете и да ја почувствувате - да и дозволите таа да биде дел од вашите чувства. Да ве води низ вашиот животен пат.

Monday, November 06, 2017

Во Македонија “живот“ има само за малкумина милионери (политичари на власт и олигархија) ...

Мурто од Муртино го смени Курто. По десетгодишна апсолутна власт Курто беше апсолутно корумпиран, толку многу што во лице ни се смееше на сите и ни велеше - ништо не ми можете ... Преку партијата со која дојде на власт тој се изјаснуваше дека има право да прави што сака со нашите пари, бидејки нели целата власт беше негова со сите институции во кои инфилтрира партијски војници. За негова несреќа некој го фати во таа кражба и сега плаче како новиот “режим“ му го прави сето она што тој им го правеше ним а и на целиот народ. Курто сега протестирајки против новата власт точно ни кажува што се правел за да не владее апсолутно.

Се промени ли нешто друго осем што се смени носителот (партијата) на власт. Јас лично не приметувам. Повторно слушам дека иселувањето продолжува со несмалено темпо по сите основи. Оние образованите и интелегентните преку својот допринос во некои нови средини каде таквите кадри се десетина пати поплатени од кај нас. Продолжуваат да се иселуваат и оние кои преку својот труд можат да потегнат - такви млади кадри се потребни во скоро сите попросперитентни држави кои имаат потреба од таков кадар. Мојата фамилија веќе 20-сетина години перманетно се иселува во земји кад такви како нив им требаат. Сега се случува процесот на обединување на семејствата, имено ги повлекуваат кај нив своите родители, за да има со кого да се радуваат кога им е до радост ... Сите тие не беа љубители ниту на црвените ниту на плавите партиски книшки - затоа навреме си отидоа.

Ме фрапира податокот дека оние малку мали навидум досега успешни фирми и дуќанчиња перманентно се затвараат - процесот незапирливо продолжува. И тие наоѓаат чаре во некои други попросперитентни држави. Се плашам дека најголемиот егодус ке се случи оној ден кога ке не примат во ЕУ - дури тогаш сите легално ке си најдат чаре некаде ... Животот е еден и секој има право да го потроши онака како смета дека ке му биде најдобро ...

Thursday, November 02, 2017

Најтешко ...

Не е тешко да измиеш садови - најтешко е тоа секојдневно да го правиш.
Не е тешко да избришеш прашина - најтешко е тоа да го правиш секојдневно до енти пат.
Не е тешко да ги враќаш работите на своето место - најтешко е тоа да го правиш по секоја завршена работа.
Не е тешко да направиш куќа - најтешко е куќата секојдневно да ја одржуваш.
Не е тешко да посадиш цвеќе, дрво, трева - најтешко е секојдневно да ја одржуваш куќата, цвеќето, тревата.
Не е тешко да родиш дете - најтешко е од него да направиш човек.
Не е тешко да сакаш - најтешко е да сакаш а да не ти се возврати љубовта.
Не е тешко да помогнеш еднаш - најтешко е тоа да ти стане навика.
Не е тешко да се направи држава - најтешко е таа да биде средена, функционална и самодржива.


Blog Archive

Site Meter