Чипирање - чипиани идиоти ...

Пеоцесот на чипирање е одамна започнат. На чипирање сме осудени кога вадиме било кој личен документ кој мора да го носиме со себе - лична карта, пасош, кредитна картичка, мобилен телефон ... чепирани се сите фиксни телефони, чепирани се сите телевизори, чепирани се сите компјутери... Сето ова е подкрепено со закон и тука нема бегање. Не постои држава која ова го нема. Се чипираат со разни огрлици затворениците, кои потоа се пуштаат во домашен притвор. Има закон за чипирање на сите домашни миленичиња со вметнување поткожно на соодветен чип. Слушам дека многу развиени држави имаат процес на вакво слично подкожно чипирање на луѓето, демек за да се олесни протокот на луѓето. Сите ние значи сме чепирани идиоти кои државите ги имаат под свое. Тајното чипирање со некои нано чипови сигурно дека е возможно но колку знам законски не е одобрено никаде. Сега сите слушаме дека со вакцините ни вметнуваат тајни нано чипови ...

Отиде во историја и машината за производство на гумени производи - Преса која тежеше преку 400 килограми и стоеше во подрумот 25 години ...

Последната година на владеењето на Анте Марковиќ почнаа да се распаѓаат големите системи во ЈУ кои вработуваа огромен број на вработени. Осеќајки го тој талас искочив од работа од една таква голема компанија и оформив своја фирма. Идејата беше тоа да биде застапништво на странски фирми бидејки имав такви искуства. Но тоа не се оствари - сите странски фирми бараа мој капитал (кој го немав) за да бидат партнери со мене. Фирмата случајно почна со трговија на резервни делови увезени од Застава и нивни кооперанти. Почна фуриозно. Сето тоа убаво траеше до распадот на Ју. Тогаш почнаа да се отвараат нови граници и не беше во можност да се врши набавка на роба од новоформираните Ју републики. Во тоа време пробувајки да направам нова трансформација заглавив во кредити кај банкари кои даваа пари на месечна камата. Бидејки бизнисот потклекнување решив да соберам сили и да ги вратам парите на приватниците од кои имав земено пари на камата. Морав да ја продавам залихата дури и на фирми кои беа слаби платиши. Така заглавив кај некилку фирми од МК, кои неможеа или не сакаа да ми ја платат робата која им ја имав испорачано. Кај една фирма имав многу големо побарување и за да извадам од калта прифатив да заемам од кај нив било што за да го намирам долгот. Така заглавив со две машини за производство на гумени производи. Тие машини никојпат не проработеа иако мене финансиски ме исцрпеа. 

Решив деновиве да се ослободам од нив. Едната ми стоеше во подрумот кој почнав да го расчистувам. Бидејки беше многу тешка машината одлучив ка ја расклопам и да ја дадам на стро купујем. Вчера некако со мака сето тоа излезе од мојот подрум и отиде кај старо купујем. Мене ми падна голем терет со тоа што така ми се отвори простор за нова активност во подрумот.

Новогодишна елка, украси, поклони ...

 

За секоја нова година петнаесетина дена пред нова година организиравме обавезно китење на елка со многу лампиони. Во новиот стан кога децата највеќе ни се радуваа на новогодишната атмосфера организираве уште поголеми елки. Под влијание на западните обичаи почнавме секоја година секој посебно да купувавме поклони за сите домашни. Ги пакувавме во посебни кутии а се отвараа ноќта пред да дојде нова година. Децата секојдневно ги подигнуваа пакетите и пробуваа да погодат што има во нив. Да не спомнувам дека под елката имаше десетици пакети со разни слаткиши. Слаткишите “страдаа“ секојдневно. Кога децата подпораснаа овој обичај и китење им стана неинтересен и за да се настави традицијата со новогодишното украсување жената купи едно мало елкиче. Сето тоа на крај заврши во подрум заедно се сите спомени од минатото. Во подрум стоеа елките, украсите, многуте лампиони и светлосни направи десетина години се до овие  денови кога одлучив да раскрстам со минатото и кога почнав да го чистам подрумот. Во сето тоа многу ми помогна старо купујем. 

Сите елки, сите лампиони и разни светилки ги дадов на Рамче старо куује кој ми рече дека има четири деца. Така и новогодишните елки кои беа пластични отидоа во историја ...

CD дискови ...

Во историја отиде и колекцијата од иљадници ЦД-а. На времето коштаа поединечно од евро ипол до две. Многу брзо интернетот ја замени гладта за информации и музика. Сега се има на интернет и ЦД колекциите одамна станаа бесмислени и непотребни.

Во историја отиде и телефаксот ...

  

За потребите на мојата фирма со која тогаш работев морав да купам телефакс. Беше како и повеќето од тоа време модел Panasonic. Кога го купив дадов поголема свота на кешовина - комшијата за тие пари го откупи станот. Потоа истиот комшија често го користеше. Во дуќанот каде што тогаш работев го користеше и еден висок службеник на МК безбедносната служба. Тогаш беше во некаков напредок спорот за името. Го користеа и други муштерии за да пратат список на членови што ке гласаат за ВМРО.

Како на се што доаѓа крајот така вчера чистејки го подрумот и телефаксот отиде во историја. Телефаксот изгуби од техничко значење кога скоро сите отворија имеил адреси и кога почнаа СМС пораките на мобилните телефони. Ерата на интернет започна.

SPALDING - отиде во историја ...

 

Во времето кога Дивац, Раѓа, Кукоч и некои други кошаркарски легенди поминаа да играат во НБА, мојот син (кој тогаш имаше околу осум години) и јас не спиевме во ноќите кога имаше НБА кошарка. Ја гледавме и навивавме за нашите. Тогаш најголема светска звезди беа легендарниот Џордан, Пипен и некои други. Е во тоа време синот силно сакаше да игра кошарка. Во летото како поклон од Ива синот доби нов SPALDING (оригинална топка со која се играше професионална кошарка во САД). Иако беше мал, со денови се трудеше да игра во малото кошаркарско игралиште пред зграда. Го носев и на тренинг во бискиот кошаркарски клуб. 

Како и да е оваа кошаркарска топка ја најдов чистејки го подрумот и се чини дека и таа ке заврши во историја како и многу други спомени од минатото.

Кучково ... Кучколенд (креативен сон) ...

Во скопскто село Кучково се врати една Македонка која во сплет на околности во една западноевропска земја се беше обогатила, Љубовта кон својата земја и родното село Кучково беа многу јаки и таа реши да се врати во родното село Кучково и од него да направи своевиден Кучколенд. На поседот кој го наследи од својот дедо кој беше запуштен изгради пркрасна куќа со голем двор на кој имаше место да ја спроведе својата идеја за Кучколенд. Куќата ја изгради во богат македонски стил со неколку поврзани езерца. Спроведе селекција на неколку сорти кучиња на кои не штедеше. По ивесен број години објави во сите македонски медиуми дека организира ревија на своите кучиња и нивните научени вештини кои беа придружувани од избрани манекенки. На закажаниот ден за чудо се огласија повеќето медиуми кои земаа учество во презентацијата каде во богатиот имот кој беше приспособен за одгледување на кучиња се организира закажаната ревија на одбраните кучиња и нивните вештини. По изминатиот ревијален дел каде се снимија многу приказни жената објави дека ова место очекува да се нарече Кучколенд и дека бара да се прифати нејзината идеја вљубениците на кучешкиот род и нивните благородни вештини да се населуваат масовно. Година по година во Кучково привлечени од убавите ревии се доселија многу странски вљубеници на кучешкиот род и на избрниот ден Кучковден се множеа ревиите на разните раси кучиња и преубавите девојки. Така Кучково прерасна во Кучколенд.

 

Сенки/Сеќавање/Расчистување од/на/со минатото ...

Во последно време се бавам со расчистување на минатото. Се што е видно непотребно околу просторот каде живеам го фрлам за да ослободам простор за иднината. Дали  грешам? Мислам дека не, бидејки ако за мене нешто што е околу мене и ме подсеќа на минатото - за моите деца тоа е само непотребно трошење на простор во кој они треба да настават да живеат. Пример работи кои потекнуваат од времето на мојот дедо, баба, татко, мајка кои веќе ги нема - за нив немаат никакво значење бидејки повеќето од нив ги знаат само како имиња од семејната историја. Постарие членови од фамилијата бидејки ги нема нивните предмети на младите ништо не им значат. Ним им треба простор кое е чист од такви спомени, Веројатно затоа повеќето од младите сакаат да живеат издвоено за да не ги оптеретува минатото. За да остане сеќавање од минатото можеби треба секој да се обиде ако за тоа го бива да напише книга, расказ, сеќавајки се на минатото ...

И лего коцките отидоа во историја ...

Чистејки го подрумот полн со железо и други непотребни работи, се отиде кај старо купујем заедно со две машини за перење и три електрични шпорети. Дојде ред во историја да отидат и лего коцките, оние со кои ми порастнаа двете деца па и некои повозрасни деца од кои сега едниот е професор во САД и ги учи тамошните деца. За среќа отидоа кај Рамче (старо купујем) кој има четири деца.

Сеќавање , историја ...

Многумина живеат со своите сеќавања. Дали е добро да се живее со сеќавањето и историјата. Ако така се живее тогаш нема место за сегашноата и иднината. Ако историјата те обземе не ти остава место за сегашноста и иднината.

Две третини

Една третина ја поминуваме во зима. Мразам зима и студови. Една третина ја поминуваме во сон. Останува само една третина светлост во нашите овоземни животи. Сакам сонце (индиректно, по можност во дебела сенка) и светлост (дифузна).

Европски сон - Македонска стварност

Сонував дека сите Мк политичари и парламентарци се качија на новиот воз (набавен од Кина) кој тргна по новоизградената пруга кон Бугарија. Требаше да се слави на влезот во Бугарија за успешниот влез на Македонија во Европската унија. Во возот се беа качиле и сите амбасадори и европски представници кои нешто направија за влез на Македонија во Европската заедница. Но се случи нестреќа - во новоизградениот тунел на границата на Македонија и Бугарија откажаа кочниците на возот и сите патници ги изгубија животите. ...

За наша (на сите МК граѓани) несреќа ова беше само сон. Реалноста е дека ке чекаме наредни 30 години за влез на Македонија во европската заедница. ...

Штрајфните на Нане ...

 Да не починеше Нане пред десет години денеска ке и слвевме 85 роденден. Вообичаено на овој ден се собиравме сите кај Нане оние кои бевме во Скопје и и одевме на торта за да чести за роденденот. Всушност ние и носевме торта и слатки. Таа сакаше многу да се шали и да се смее. Не се сеќавам заради што се насмеја и се загрцна. Одеднаш од носот почна да и тече крв како една река и не преплаши сите. Утредента ни појаснија лекарите дека ако не и истекла крвта преку носот ке доживеела излив на крвта во мозокот што ке било фатално за нејзиниот живот. За да го залечат сето тоа лекарите и напикале завој во носот во синусните канали толку многу завој што Нане врискала од болка. Како и да е по штрајфните на Нане го паметам овој ден.

Пандемија на стравот ...

Од распадот на старата држава Југославија во која сите кои живеевме - како најголема придобивка ја осеќавме слободата на движењето, слободата на одлучувањето како и со кого ке живееме, слободата на избор на професијата, слободата на избор со кого и каде ке живееме - некој не тера на перманентна ПАНДЕМИЈА НА СТРАВ за нашето овоземно опстојување. Ни се наметнуваа разни национализми преку кои се збогатување поединецот а се губеа колективните права на поединецот. Се гаи страв дека еден ден ке нема доволно храна да се прехрани популацијата, дека сме многу и дека мора да се најде начин како да се смалува популацијата на многудетните семејства, кои со своето многудетство демек ке придонесат до таму да еден ден ке нема ресурси за нас рајата и така  сите ке поумреме.

Со овој вирус Ковид 19 всушност се проектира хистерија на страв дека сите ке се испозаразиме и ке испоумреме во тешки маки и страдања. Не тераат сите да носиме маски кои по тумачењето на еднокринолозите всушност придонесуваат да не дишеме слободно и да го вдишуваме сопствениот јаглен моноксид кој го враќаме во плуќата и поради недостаток од кислород организмот произведува хормон кој допринесува да се стресираме и да осеќаме вртоглавица.

Со овој вирус на пандемија на стравот, каде секојдневно се бројат само заразените и мртвите а нашиот нервние систем се храни со тој страв и сите доаѓаме до една психоз на стравот. Каде неприродните процеси и нечовечкиот нашин на живеење преку наметнување на хомосехсуализам кој е само една болест и девијантно однесување на поединецот ни се наметнува она што не е нормално да го прифаќаме како нормално. Преку ситуациите да ги заштитиме старите и болните лицца - старите и болните се затвараат и не им се дозволува никој да ги посетува, дури ни нивните најблиски демек за да не ги зарази со овој толку страшен вирус ковид 19. Сето тоа е отуѓување на човекот од нормалата и стварање на сејачи на страв која прерасна во пандемија на стравот.

Демек новата нормалност се состои од самоизолација и наметнувње на некави вакцини кои се обавезни за сите ако сакаат луѓето да се шетаат неможе да го прават тоа бидејки новата нормалност/ненормалност не ја дозволува слободата на избор како и каде и со кого ке живееме.

Секојднево не стресираат со бројот на новозаразени и со бројот на мртвите за да само тоа ни е во паметот и така стресирани да се самоизолираме во некоја пандемија на општиот страв. Ке испадне дека од година на година бројот на починати лица е се помал а ние само мртвите ги броиме.

Старо купујем, старо купујем ...

1957 година кога како мало дете од две години се доселивме во Скопје во стан близу Универзална - “старо купујем“ беше професија која се одржа до ден денешен. Вака одеше тогаш рекламата - “Старо купујем, старо купујем, ново продајем ,,, поправљам чадори, оштрам ножеви, калаисујем ...“. Нас како деца не плашеа со тоа ако не сте добри ке ве продадеме на старо купујем и бегавме од нив како деца ...

Ништо не е сменето ни денеска - низ населбите се слуша сеуште: “Старо, купујем, старо купујем ...“. Овие луѓе уствари се единствени кои од отпадот кој го имаме по дома го рециклираат ... собираат стари железа и истрошени предмети од домаќинствата и ги даваат во отпадите кои за ситна пара после ги продаваат на железара ако се имаат метал во нив, пластичните флаши ги рециклираат дробејки ги а картоните се преработуваат во комуна - каде од старите картони се прават нови кутии ...

Овие денови го чистам подкровјето каде десетина години се што не ни требаше го носевме на поткровјето .. Дојде време да го чистам и тој простор и искрајно ме спасува старо купјуем, бидејки ако треба самиот да го носам по отпади ми е прескапо, транспортот кошта повеќе од тоа што ке ти дадат во отпад .. тука се и старите алишта од луѓето кои починале ... старо купујем ги собира и таквите партали ... ги прашувам што ке ви се такви стари работи ... ми велат тоа го носиме, немаме пари да купиме нови работи ...

Како е по светот незнам - слушам дека во некои западни земји постојат денови каде на одредени места го носиш крупниот отпад и намештај. Таму стојат работите и луѓе најпрвин одат и се што им треб го носат дома ... Она што ке остане го собира општината и го носи во места каде отпадот се рециклира ...

386

 

Мојот прв компјутер кој го купив последната година пред да се распадне Југославија за потребите  на мојата ново основана фирма Волан Скопје беше еден ваков компјутер модел  386 Интел. Со него во комплет купив и принтер ХП. Во тоа време компјутерот го купив некои 3800 германски марки. За потребите на фирмата на него правев фактури и испратници. На него првпат во фирмата работеше мојата внука која сега е програмер и работи во САД, На него имаше само неколку игри се разбира и тетрис. Мојот син кој беше предшколска возраст играше осем тетрис една игрица со едно човече не ми текнува како се викаше играта.

Овој компјутер го чував до денеска како реликвија но на таван. 

Бидејки дојде ред да го чистам таванот тој денеска заврши во контерјнер.

Методите на Груевски.

Методите на Груевски.
Груевски додека не владееше тие десетина години постави стандарди за влијание над гласачите. Методите на Груевски. Во тие десетина години беше неприкосновен - победуваше во сите избори. Методите воглавном беа огромно влијание врз медиумскиот простор особено во дневните, неделните весници и нарочно во телевизиите со национална фрекфенција. Секако со огромно влијание на социјалните мрежи каде поставуваше ботови. Тивок поткуп преку стмулација во земјоделието и малото и големото стопанство. Претварње на државниот апарат во активен елемент во време на изборни. Заплашување и казни за “несоодветните“ стопански субјекти. Изборната кампања не престануваше во ниеден момент додека владееше. Груевски излегуваше и од фрижидерите кога дома ке ги отворевме. Огромно влијание во судството и неговите одлуки каде пресудите беа режирани и маркетиншки користени. Значително додворување на сиромашните слоеви во време на избори. Правење на списоци како административците да носат свои десетици лица на гласачко место. Сето тоа не се казни во судски одлуки. Заеми и презадолжување - така да ни внуците нема да ги отплатат неразумните трошења во забеганите проекти каде немаме ни за леб а јадеме чоколадо. Истакнување на национализмот во двете средини Македонската во одбрана на името и националните симболи и Амбанскиот национализам во однос на нивните права на јазик и рамномеренприста во општеството.Дури ни специјалното обвинителство не помогна - туку напротив и тоа подлегна на моќта на парите.
Последните три години новата власт која едвај со помош на меѓународната дојде на власт, не се истакна со она што го ветуваше. Туку напротив ги користеше методите на Груевски како да остане на власт.
Се чини ништо не се смени во нашата политичка практика.
Изборите во ова пандемиска криза се вистинска непознаница и оваа власт ги поткупува луѓето со државни средства. Човек нема за кого да гласа се е испомешана десницата се обидува со левичарски идеи а левицата со десничарски методи и идеологија. Кај албанските гласачи ништо ново гола осем борба за власт со стари методи.
Изборите се сосема неизвесни и нивниот исход.
Во Србија минатата недела на изборите остана се по старо. Ке остане ли така и кај нас. Малите партии се виде дека немаат шанса во борбата на поголемите партии каде моделот на избори ги форсира големите.

По три дена и помитати по три нови круга кокошките се договорија...

По три дена и помитати по три нови круга кокошките се договорија...

Кокошките се договорија да протрчаат уште два три круга.

Кокошките се договорија да протрчаат уште два три круга.

Корона страв

Корона страв.
Овие три месеци ние постарите/повозрасните го изедовме стравот. Под притисок на медиумите се исплашивме дури и од најмалато закашлување или течење на нос. Медиумите нашите и светските здравствени работници кои се стручни за епидемии/пандемии не преплашија и не напикаа во нашите домови - демек ептен многу се загрижени за нашето здравја. Ваков пропаганден страв светот го чини во пад на економијата и промена на начинот на нашето живеење. Ни се сервира дека треба да ги избегнуваме нашите најмили нашите наследници кои демек се тајна закана по нашето здравје.