Туширање и греење под палма...

Налудничавоста на трошење на јавни пари на оваа власт продолжува, по садењето на скапите палми кои неможат да ја издржат нашата клима ни лете ни зиме (изгор лето - кочан зима). Градските власти во Скопје и широм Македонија каде се засадија палмите (за да ги подсеќаат на Белизе ...) сега по неуспешниот проект во зима за загревање на палмите - се огласи дека бара чаре за најевтино туширање под палмите. На ова сиромашниот слој од Македонија (земја на зголемена сиромаштија) се огласи со радост дека тие ке имаат “бесплатно туширање“ во лето под палмите, како што во зима “поставуваа кампови под палминовото греење“ ... Луда држава, им се може бе - ги гласавме сега ке ги трпиме ...

Да виду па не верују ...

Заев објав дека е постигнат договор Груевски да си поднесе оставка пред нова година. Привремената (преодна) Влада ке ги организира предвремените парламентарни избори на 24.Април идната година. СДСМ го добива министерството за полиција и труд и социјала. Во финасии и други две министерства има заменик министер со право на вето. Се бира специјален истражен судија за доказите од аудио снимките. Опозиција се врќа во парламентот.

Да виду па не веруку ...

Тоалет хартија ...

Често ги забораваме нештата какви биле изворно. Кога сега ке напишеш тоалет хартија, скоро на сите паметот ке ни отиде во политичките договори на нашите партии кои во договорите произведуваат само тоалет хартии. Мене тука мислата ми е на вистинската тоалет хартија онаа со која се забришуваме кога ке одиме по голема и мала нужда.

Роден сум во село Старо Нагоричане далечната `55 година од минатиот век. Во Скопје сум донесен во стан близу Универзална во `57 мата година исто од минатиот век. Тогаш Универзална беше последна станца за двојка која стоеше кај слаткарницата Апче. Карпуш еден два и три, населбата Козле не постоеа, беа скопски бавчи. После Рузвелтова имаше само еден мал тесен пат (сегашна Партизанска) кој одеше до првите куќи на Ѓорче, кој тогаш беше приградска населба да не кажам село. Да се вратам на станот две соби, мал шпаез со лавабо, предсобје и купатило, се во 42 квадрата.

Револуцијата беше во купатилото. Замислите наместо да одиш на извор да донесеш вода за пиење ти само одиш во купатилото или шпаезот пушташ чешма, подставаш чаша и пиеш ладна изворска вода од Рашче (додуше Рашче е изградено по земјотресот `63 година, така да водата беше од некој извор од блиското Водно или од некој рени бунар. Какво богатство и привилегија е течната питка вода во секој дом знае само оној кој на село одел на чешма со стомни во рацете ако точи вода за пиење или пак полни вода во буриња за технолошка вода за чистење на домот. Услов да се изгради село или населено место е питка вода. Сите манастири се изградени покрај јак извор за питка вода ...

Какво е тоа (водата) богатство гледаме од жедните широм светот - во Африка на пример. Пред некој ден гледав емисија на телевизја како во подсахарсхите земји кои некојпат биле езера, луѓето одат и до 50 километри по вода за пиење и за напојување на добитокот. Велат за питките води ке се водат војни во овој век. Додека не падне дожд перење аш. Не е ни чудо што заштитени зони каде нема индустрија најкупувани места се изворите на питката вода. Ние тоа сеуште го имаме но многу малу го цениме, се однесуваме бахато према еко системите за питка вода. Сега изворите на питка вода ни ги купуваат странци. Замислите, дури имаше идеја на политичките партии питката вода од цевководите на Рашче да се продаде. Најзаинтересирани тогаш беа Французите. За среќа куртуливме тогаш. Колку значи питката вода во Гермнија на пример. Првпат појдов како студент на патување во Германија далечната 1975 година. Беше топло лето а јас одев со воз. Научен од кај нас во Минхен се симнав од возот и право на чешма. Над неа стои напис “не е за пииење“. Ми се пиеше вода и влегов во ресторант и велам ве молам чаша вода. Ми вели 10 фенинга Ве молам. Но велам јас сакам од водата која ви тече на чешма. Таа не е за пиење, таа е само техничка вода. Си велам кај дојдов, овие биле сиромаси - ни вода за пиење немаат.

Да се вратам на купатилото од станот кај Универзална и далечната 1957 година. Како што беше мал станот, купатилото беше големо. Во него имаше голема када над која имаше уште една чешма со два отвора за топла и за ладна вода. Топлата вода се грееше со бојлер на дрва. Е да, имаше и туш - метална цевка фиксирана некаде со позиција над главата со решетка на крајот од каде секој дома имаше природен водопад под кој беше удобно туширањето. Кое богатство чисти раце и чисто тело со водопад во секој дом. Ја паметам мајками колку се радуваше што не мора да оди со прљавиот веш на далечната чесма со пирајка во рацете и неколку кофи и да, корито. Тука наместо корито имаше голема метална плус и емајлирана када што не рѓосува. На кадата сите имаа даска за перење, топла вода од бојлерот на дрва и пак пирајка. Но се е тука дома на дофат. Радоста на жените била голема. Сигурно поголема станала кога во куќата влегоа првите машини за перење веш но тоа дојде помасовно дури во седумдесетите години од минатиот век. Е да, до кадата имавме најпрвин чучавец каде се празневме по голема и мала нужда. Чучавецот по доцните шеесети години беше заменет со ВЦ шоља кој од тогаш а и сеуште е стандард. Замисли си седиш и си се празниш. На крајот за да се забришеш ти треба тоалет хартија. Одма до ВЦ шољата имавме едно пластично кутивче во која стоеше тоалет хартијата. Таа беше од оние коцкастите кои наредени во правоаголната кутија излегуваа од кутивчето за тоалет хартија. Но хартијата беше ужасно скапа за обичните луѓе. Тогаш парола “снајди се“ беше да правиш ливчиња тоалет хартија од весници. Сечеш хартија по димензија, ја диплиш и наместо купечката ја ставаш во кутивчето оваа самоделската тоалет хартија која врши работа. Вистина газот го полниш со олово, но така беше тогаш и многу години потоа. Биде во тоа купатило немавме а немаше ниту пак по комшилукот. Биде стана мода во доцните седумдесети години од минатиот век. Да си го измиеш газот по извршената нужда е ногу здраво. Муслиманите тоа го прават како дел од ритуал. Јас тоа почнав да го правам кога првпат ја осетив благодета на бидето. Додуше сега повеќе сакам да влезам во када и убаво со топла вода и сапун да се измијам и газот да ми биде мек како на бебе. Се осеќам многу пљаво ако тоа не сум го направил по секое празнење. Но да се вратам на тоалетната хартија. Сега не постои жена а богами и маж кој во ташната или џепот нема палома марамици, за секој случај. Тоалет хартијата стана стандард без кој не се може.

Сакам да се сетам како се живеело/ше без тоалет хартија. Имам и такви искуства од мојот живот на село кај дедо и баба каде секое лето го поминував летниот распуст. Кога ке ти се приоди по нужда ако си дома трчаш позади куќа од северната страна каде никојпат во селските куќи нема прозор. Чучнуваш и се празниш. Но дете си, си заборавил да земеш “књишку“ викаше баба. Сега како, бараш наоколу соодветно камче за да го одстраниш колку можеш остатокот од изметот. Како последица на сето тоа детските гаќи од тоа време најдолу секојпат беа кафеави и со остатоци од изметот кој не си успеал да го избришеш. Ниту мајками, ниту бабами никојпат не се лутеа кога ги переа пожолетните гаки. Тоа некако тогаш беше нормално. Ако си по ниви е уште поголем проблем. На нива нема ниту камчиња. Затоа сите одевме по нужда во високите пченки. Ем ти обезбедуваат заклон кога ке чучнеш, ем го користиш листот од пченките да се забришеш. Голема среќа е ако во близината има лозје. Лозовиот лист беше идеална природна тоалетна хартија.

Го сакам моето родно село. Обожувам секојпат да одам таму, по нивите и ливадите, на река каде се капевме. Женами никојпат не сакаше да преспеме на село. Ми велеше направи прво тоалет со туш и една соба за спиење - после може да рачунаш и на мене. Тоалетот е сега стандард без кој ни на село не се живее ...

Луѓе мои од сегашната цивилизација, кога ке појдете во било кој тоалет - заблагодарете му се на бога и добрите луѓе кои Ви овозможиле да имаме насекаде околу нас тоалети со сите стандарди.

Варијанта “што ми можеш - ништо не ми можеш“ ...

Додека играф шах, еден од противниците кој наизглед послабо стои ке прогласеше пат позиција во смисла имам варијанта “што ми можеш - т.е. ништо не ми можеш“ ...

Груевски ја игра варијантата “што ми можеш - ништо не ми можеш“. Сите дознавме о слушнатие разговори- дека крадел на избори, а како што слушнавме крадел и за себе и фамилијата, крадел и за партијата. Но бидејки има 62 пратеника, значи законодавната власт е негова а овие (неговите пратеници) се осигурани со потписи за верност. Ја има полицијата јавната и тајната - што значи ја има принудата во свои раце. Ја има и правдата во свои раце во сите нивои на судството преку диригирано бирање на сите судии што се бирани последните десет години. Ги има главните медиуми во свои раце, преку нивното плаќање со сенародни пари. Го има бизнис секторот кој е зависен од владините проекти. Има се. И покрај тоа што е фатен со рацете во медот - тој ја игра варијантата “што ми можеш“ ... Веке шест месеци нема ниедна средба со меѓународен лидер, но странците не ни бираат лидери и не ни се судии.

Груевски порачува или ке морате насилно да ме урнете, притуоа да се судрите со мојата полиција и судство или чеајте ја изборната кланица после две ипол години на редовни избори кога јас пак ке победам бидејки и тогаш ке ги организирам изборите. Изборот е ваш голо и порачува на опозицијата.

Кога Господ удира, удира јако ...

Судбина. Јас не сум верник. Но го споменувам Господ кога нештата се поврзуваат со судбина, со трагичното заминување на оној свет. Кога нештата се необјасниви.

Имено читам по медиуми дека 19 годишно девојче од Јапонија болно од неизлечива болест (некој вид леукемија) страсно навива за Ѓоковиќ. Во моментите кога ја чека средбата со бога и со своите родители кои погинале во цунамите страсно посакува да добие дрес и рекет од својот идол кој е користен во меч. Девојчето навивало за Ѓоковиќ, поради неговата упорност и воља. Додека било здраво штедело пари да оди да го гледа Ѓоковиќ во живо на Вимблдон или Ролан Гарос. Но наместо тоа сега се бори со неизлечивата болест и е врзано за болничка постела. Ѓоковиќ кога дознал од медиумите вчера по мечот со Бернард Томиќ го пратил својот дрес со својот потпис.

Целта на постот ми беше друга, да потенцирам дека кога Господ удира по некого - удира јако. Скоро сите тоа сме го осетиле и на себе. 

Како не Ви е срам ? ...

Повторно сон. Сите сонуваме, така вели науката - но многу малку од соновите остануваат во меморија во моментот на будење. Јас лично ретко паметам сонови - но во последно време често се случува да се разбудам од кошмарен сон во неможни ситуацции.

Овојпат сум во сон во бараката во која се вратив да живеам. Сонувам дека по крововите на бараките има снајперисти кои пукаат на се живо што ке излезе во нивниот дурбин. Се почудив што меѓу снарперистите беа и некои комшии. Одеднаш сонувам врева напред пред влезот во бараката. Гледам врие од полицајци кои нешто ставаат/вадат од мојата кола. Ги гледам од втори спрат јас стојам на некаков симс (што не постои) и им велам од горе што правите бе луѓе? Едно ситно полицајче небаре дете ми вели: најдовме дрога во твојата кола. Каква дрога бе душо, јас не сум н видел како таа изгледа. Тој влезе во колата и почна да вади зарзават и лубеници и ме прашува твое ли е ова. Вади една мала лубеница од која тече некаква течност. Прашува: твоја ли е лубеницата? Сватив дека во лубеницата ставиле течна дрога (зарем постои и таква). Јас наместо одговор пуштив друга лубеница одозгора над малата и таа паѓајки одозгора ја смачка малата лубеница. Малото “невино“ полицајче извика: видите сака да ме убие. Наеднаш сето оружје од десетиците полицајци се впери во мене. Што велам: зарем ке пукате во мене? Јасно ми беше дека сум наместен. Некако се симнав од симсот и почнав да се качувам по скалите и на полицајците им велам да одам да си ги земам личните докумети и телефоните. Попат ги прашувам обичните полицајци: како не Ви е срам вака да местите обични луѓе? Тие сите молчат и слегаат со рамениците. ...

Кога се пробудив сватив дека колата стои на неможно место, на место каде сега има доградба. Си велам - не не оставаат ни мирно да спиеме со нивните филмови.

Сон за религијата ...“црковна школа“

Во последно време сонувам некои чудни сни. Овој од сношти е еден од таквите. Сонувам дека сум во средиште на некаква “мала црква“ која сум ја основал за да се остварат некои планови на мојата фамилија. Во сонот сум час дете (мали “буда“) час возрасен со одредени верски стратегии и планови. Некој од некаде ми вели дека треба да оснивам “своја црква“ во која ке примам ученици кои ке ја учат “религијата“ за која јас проповедам, во која верувам. Одпочеток има многу мал интерес за ова црква и во неа на почетокот се праќаат деца од фамилијата. Секое од децата (нивните родители) ги плаќаат часовите а парите се користат да се створат услови за “црковната школа“. Постепено “црковната школа“ станува се популарна и доаѓаат нови членови со чии пари црковната школа и црквата во оснивање станува економски одржлива.

Се пробудив од сонот и ме зачуди религиозната содржина на мојот сон. Првпат сонувам таква содржина. По убедување сум атеиста, но верувам во некои надприродни закни и сили. Ги почитувам оние кои веруваат а самиот почитувам одредени традиционални верски празници и случувања со православната вероисповест. Можеби тука се замешани моите историски корени на фамилијата во која има долга лоза на црковни верослужители попови, кои служеле по наслена лоза во црквата во чија близина сум роден ...

Избеглици ... мигранти ...

Продаваш набрзина се што имаш, си го пакуваш животот во еден ранец и фаќаш џаде од неколку иљади километри во потрага за “иднина“. Секаде каде во минтатите неколку годин се случуваа таканаречен пролетни револуции сега има невиден бран на избеглици кои мигрираат кон ЕУ, поточно Германија. Патуваат било како ако треба и пешки - нелегално поминуваат граници и одат кон зацртаната цел како кога јагулите одат кон местото на мрестење - по секоја цена. Ние сме на рутата на избглици од Сирија, Сомалија, Авганистан, Ирак ...

Во исто време ние сме и самите избеглици. Колку Роми мигрираа/т кон Германија. Албанците овие нашите а особено оние од Косово на свој начин мигрираат кон западот. Останатите Македонци мигрираат преку бугарски пасоши, преку образование или конкурираат за било кое и какво работно место. На брод, на платформа, во Авганистан - пратат интернет огласи. Образованите особено инжењерските струки, информатичарите, лекарите и медицинските сестри се најбарана група на мади образовани луѓе кои мигрираат кон сите светски центри кои бараат такв кадри ...

Замочување ...

Кога куче, маче или било кое животно ке сака да  се пријави како владетел на одредена мини територија каде пребива - замочува. Со својот смрдеж ја бележи територијата, ја засмрдува за да на другите тука не им се примирисува.

Тоа го прави и грујо (намерно со мала буква) наш - голем “маж“. Го замоча центарот на Скопје со своите фантазерски илузии за истакнување на неговите големи замисли од малиот му мозок. Секоја празна површина низ центарот на Скопје (богми и низ другите поголеми градови) е замочана, дал со споменик од умислените му историски фаци, дал со гипсарскиот барок и неокласицизам. Фонтана која зборува и светуца, со коњаник на кој најасно му се гледаат ташаците, триумфална капија на глупоста, насадени споменици на сите мртви херои, нанижани зградурини наместо кеј и шеталите, жални врби, плажи низ канализацијата на Вардар украсени со палми, барокни фасади од гипс кој демек личи на мермер, мостови со наредени надгробни споменици и безброј други глупости кои не се добројуваат. Сето тоа со сенародни пари, а богами и кредити - бидејки му се може и се било законски.

Искрено му успева. Мене ке ме видите покрај овие замочувања само кога морам да порминам од таму. Ке ме видите како со марамче на уста и нос се бранам од гадниот мирис на мочката на грујо, со темни наочри за да мислам дека не го гледам тоа што ме сопнува. Младите пак смрдеата ги тера да одат по светските дестинации за парче леб со желба ич да не се вратат за да не им смрди груевизмот. Сега ни фали гола скопјанка да се избања во јавниот бањарник заедно со група ромчиња кои итака немаат друга бања. Скопје веќе во месецот на липите не мириса на липите сега смрди од груевизмот ...

Кој кого политички ке проголта ... биполарна политичка голгота ...

Нашата сегашна политичка реалност на кратко кажано е бедна/болна.

На власт е демек десно орјентираната партија ВМРО-ДПМНЕ со своите сателити обединети околу една програма и платформа која веќе не донесува резултат ниту за ВМРО-ДПМНЕ ниту за државата. Се виде дека нивната реторика дека се тие народна партија падна во вода кога се откри дека е тоа само една добро осмислена мафијашка политичка банда (која си има своја држава), која преку партијата направила дефакто злосторничко здружување за подјармување на македонскиот народ. Демек се десна партија - но владеат со методи на левите партии. При избори се повикуваат на најсиромашните слоеви на работничката класа, социјалните структури и селанството - што е простор за левите програми и партии. Силно го трошат буџетот за стимулации во земјоделието и демек отварање на нови работни места. Се` со цел политички да ги поткупат гласачите и да им ветат она што реално неможат да им го испорачаат. Неможат бидејки тие реално повеќе трошат пари отколку што се резултатите од потрошениот заеднички буџет. Притоа ги кријат резултатите и манипулираат со сите бројки кои ги соопштуваат на МК и светската јавност. Носат закони за да нивната дефакто гола кражба за лични цели се покрие со слово на закон. Не го соопштуваат долгот, кој еден ден ке не поклопи сите и ке не кутне во дожнички амбис од кој нема повраток. Притоа најново видовме дека од себе и од своите фамилии ствараат најмоќни и најбогати сопственици на се` што МК поседува.  На помош при своите злосторнички намери го користат национализмот од најтешкиот вид. Го поделија националното ткиво во сите правци и со методата “подели па владај“ владеат со методи на присила и заплашување. Измислуваат нова идеологија и продаваат бајки. Секојденевно не трујат преку партијските мегафони (платени од заедничките пари од буџетот) се` со цел да не се чуе некој друг кој има различно мислење од нивното.

Од друга страна на биполарната поделба на политичката МК голгота стои СДСМ. Партија која себе се прогласи дека е државотворна, партија која во новата МК историја спроведе неколку контраверзни политички проети од кои најлошиот секако беше пљачакашката приватизација за без пари, каде направија олигархија која понатаму секојпат е со победичката партија. СДСМ всушност е творецот на овој сегашниот бипатизам кој предизвикува политичка безизлена голгота. Тие преку тајната полиција се креатори на ВМРО-ДПМНЕ со цел да имаат кого политички да газат како “шлепер жаба“ (позната изрека од Бране) ...  СДСМ демек лево орјентирана политичка партија владееше со ароганција дека се незаменливи. Во своите први редови створи политички фигури кои не приличат на левите политички партии. Створи арогантност и лично богатство на оние кои се доближија до политичките фигури кои ја предвоеда државата кога они беа на власт. Сега веќе девета година се во опозиција и ги бие клетвата дека кога ВМРО ке дојде на власт ке опстане 100 години. ВМРО-ДПМНЕ само ја усоврши ефикасноста на владеењето на СДСМ со мезтоди каде само оној кој ке го земе политичкото мнозинство (најчесто покриено само со 25 проценти од вкупното гласачко тело) - добива се, апсолутно се што поседува Македонија сесе судбините на секој МК граѓанин. Во ова деветгодишно владеење на ВМРО-ДПМНЕ, СДСМ изгуби скоро се. Најпрвин ги изгуби олигарсите кои ги створи, го изгуби гласачкото тело кое не е нивно членство, неопределените и голем дел од интелегенцијата. Во последните неколку години СДСМ се доближи до структура на граѓанските здрженија кои претежно беа финасирани од СОРОС. Во овие граѓански здруженија постојат индивидуалци кои имаат нови идеи кои СДСМ сега ги вградува како свои и имаме тенденција дека некој некого политички ке проголта. Или СДСМ ке ги проголта овие луѓе од граѓанските здруженија кои се способни да дадат нови идеи и нови лица - неопходни да се почене нов почеток на владение на СДСМ. Но граѓанските здруженија не се даваат така лесно. Тие му порачаа на СДСМ дека тие имаат многу повисоки цели од целите на СДСМ. Дали тие преку промената на целите на СДСМ ке го проголтаат СДСМ и ке го трансформираат во нешто што ке го видиме подоцна, ке видиме на следните избори.

На двата поитичка антипода од МК блок на политички партии се прилепуваат партиите на етничките албанци кои иако се демек различни имаат една цел а тоа е остварување на целите на албанците од Македонија. Да приграбат што поголема територија (секако додека се на власт преку тендерската поделба убаво лично да се офајдат) и во згоден момент да се обединат со матицата на Албанија во една сеалбанса држава. Во оваа цел албанските партии имаат силна подршка на политикат на американците. Американците воено имаат потреба да во некаква територија на Европаа имаат парче земја кеде ке прават тоа што сакаат. Од другите делови на Европа се територијално потиснати. Албанија е последно упориште и сега им треба проширување. Косово го освојија и прават држава од него, која во згоден момент ке се приклучи кон албанската матица. Другите територии кои се дел од замислената сеалбанска територија се освојуваат чекор по чекор, онака да се заврши работата а да не се сети никој зошто тоа така се прави ...

Која е нашата шанса ако сеуште ја имаме. Мора да се појави нова поитичка структура која досега не учествувала во власта. Стрктура која ке има политички капацитет да ја преземе одговорноста за иднината на Македонија и Македонците. За да се случи тоа веројатно ке мора да се смени и голем дел на политичкиот модел на МК држава каде политичкиот победник добива се а останатите ништо. Ако СДСМ сега тоа не го избоксува во политичкиот дил со ВМРО-ДПМНЕ - СДСМ полека ке изгуби се`, бидејки во своитге редови нема соодветни политички фигури во кои МК гласач ке препознае нови лидери. Проголтувањето меѓу СДСМ и граѓанското здружување (сосе пленумите) мора да се случи во корист на неопределените глсачи кои така ке препознаат нова надеж и ке го поразат биполарниот систем на политичката МК голгота на Курто и Мурто. Секако мора да се зададе смртоносен удар на цултанократијата во МК политичко здржување преку прост систем никој да не може повеќе од два пати да биде на чена позиција ниту во партијата ниту во државата. Надежта секојпат доаѓа со нови лица кои носат нови идеи.