ВРТИМУШКА

И ова е една од игрите од моето детство. Тоа беше игра за “побогатите деца“ - ако воопшто имаше такви во мое време - време кога сите некако бевме “подеднакво сиромашни“ .... Време во кое главно детско јадење беше - леб и маст - (немаше маргарин - а маста се мачкаше на лебче и се посолуваше со сол и црвен пипер или со шекер - мраз)...

Имаше еден чичко, кој осем со продавање на вртимушки го видов и во други две улоги во животот:
- “старо куууупујеееееееем“ ( со него не плашеа родителите кога ке згрешевме нешто - многу јак глас имаше...)
- “поправам чадори и острам ножеви“ (чадорите не беа тогаш 70 денари - се поправаа - како впрочем и кондурите “лепење и пенчетирање“ - како и пантолоните и кошулите - кои се крпеа..)

Овој чичко шеташе меѓу зградите и со едно округло колце кое му служеше за оштрење - со две клешти и едно чеканче - вадеше парче леб за фамилијата си ...

Е истиот тој чичко продаваше и “вртимушки“. Тоа беше направа која се состоеше од една округла вртимушка која на на едниот крај имаше шпиц кај што се вртеше а останатото беше во форма на крушка изработена од дрво. Шпицот понекогаш беше од шајка.

Другата справа беше камшик. Кратко парче стапче на крајот врзан со околу пола метар тенко исечена кожа.

Ке ја завртевме вртимушката на рамно - обично тврда земја ... Асфалт немаше - немаше ни патеки и ако ги имаше тие беа калдрми - а бетонот беше прескап за да се употребува како патека .... Првата патека од бетон ја имавме ние - околу нашата зграда ...

Тоа беше патека од метро ширина - околу цела зграда и служеше како изолација од продор на вода во подрумите. На патеката кај олуците имаше мајсторско направен прихват на вода и мало каналче до надворешниот раб на патеката. Патеката ни послужи за многу игри (но за нив во друг коментар)

Да се вратам на вртимушката - ке ја завртиш со рака и после со камшикот ја удираш на долниот крај од вртимушката и така победува оној кој подолго непрекинато ја врти вртимушката ... Колку време се вртеше вртимушката, незнам во тоа време реткост беше да најдеш чичко кој имаше сат - и ако имаше таков тие беа мали сати кои закачени на синџирче стоеа во малото џепче од елекот на чичкото ...

Чичко колку е сат ке прашавме ... а тој полека со значаен покрет на раката, ке го извадеше сатот ... ке го одалечеше од себе и онака со поджмиркање ке погледаше и ке кажеше десет и петнаесет ...пред да го врати сатот во малото џепче ке го погалеше саатот со палецот ... ке не погалеше по главичките и ке си продолжеше ...

Дома сите имавме сати но тие беа од оние робусните - кои кога ке зазвонат ке го пробудат и “мртвиот“. Домашните сати имаа свои места на зидот во мали кутии со стакло напред. До сатот на мала полица обично стоеше и радио - “Тесла“ или некој друг постар модел ...

Побогатите има зидни сати со клаталки - кои на некои позначајни сати 12 или 6 ке кликнеа или испуштеа некој звук толку пати колку што беше саат, а во секој почеток на одреден сат ке кликнеа еднашка (овие сати вообичаено стоеа во ходниците) ....

Во подоцнешните периоди имам видено Вртимушки кои беа од пластика (имаше такви и со батерии кои светкаа) и се вртеа кога ке ги притиснеш надолу и тие со некаков механизам - ке добиееа центрифугална сила и ке се вртеа извесно време ...

Мојот среќен ден во 2006 број 2

Еве за кратко време ми се случи уште еден среќен ден во оваа година.

Денеска дипломираше на ПМФ керками - и сега е инжињер информатичар. :)

ТОПКАТА НА МЕСТО

Нека бие нека бие - ... “Топката на место“ ... Се сеќавате ли на оваа игра – се разбира оние кои ја имаат играно.

Правила. Топка – која стои во средина – група на деца кои се опкружени окоплу топката и едно дете одстрана које изговара едно од – имињата или ник имињата – на децата учесници во играта ... Па вели ...“Нека бие, нека бие ... Јана ... Сите деца осем Јана се одалечуваат од местото на топката – а Јана треба на брзина да ја фати топката и да погоди некое од децата – кое не успеало да избега доволно далеку ..... Победува оноа дете кое последно ке остане непогодено од топката .... и тоа сега е командант за од страна ....

Често имаше и команди – кои беа збунувачки ... Се изговараа имиња на деца кои не учествуваат во играта .... или топката на место ... а децата само залудно трчаа ... трчаа се дружеа и растеа ....

** Топката на место е игра во која сите деца имаат тајно име кое го шепнуваат на дете кое е определено за водител или наратор. На определен простор стои топката и сите деца ја допираат со прст насобрани на куп околу неа, а водителот(нараторот) по мантрањето „топката на место, топката на место...“ по сопствен избор го извикува тајното име на еден од учесниците. Сите деца се разбегуваат додека извиканиот не ја фати топката со двете раце и рече „Стој“. Сите застануваат кој каде стигнал, а детето со топката треба да погоди некого, со што истиот излегува од игра. Ако не погоди никого, самиот излегува. И така се додека не остане само еден, па тој ја превзема улогата на водител. - oksimoron

СКОПСКИТЕ ТРУЈАЧИ

Ни се смачи на сите од “Скопските трујачи“ ... За да заработат некој денар повеќе - во трката за што поголем профит Скопските трујачи - немилосрдно не трујат ... Реакциите на недлежните се НУЛА....

Таканаречените “Невладини организации“ - не реагираат -

како спонзори да им се Скопските ттрујачи .... По сите телевизии,радија, весници се бруи за труењето по Скопје во вечерните часови ... Но надлежни како да ги нема - или спијат ... или се бават сами со себе ... Стални реоргаизации ... Избори ... реизбори ... Се прават тимови и комисии .... Се бараат донации ... се прават проекти ...

Општините заседаваат, донесуваат одлуки во форма на апели а належните органи и министерства си молчат ... Новопечеите газди не трујат и си ги лапаат профитите ... работниците се осакатуваат ... тие сироти се за гревче, ем највеќе ги трурат - ем не смејат да писнат, од страв за работното место .... Тоа е како онаа народната “Ти го тепаш а тој ќути и вика уште, ... а го врти и другиот образ ...

По контактните емисии .... река од јавувања на граѓани ... и пак ништо ... велат да се самоорганизираме ... па луѓе мои зошто ни е тогаш администрацијата, на која и плаќаме даноци ... Некој дебело треба да го папа стапот ... Во светот за вакви работи се прави добра групна тужба и заради казната што треба да ја плати ТРУЈАЧОТ - фабриката банкротира ... Но кај нас судовите ги штитат моќниците - а тие се во редовите на газдите ... кои не само судови ... тие финасираат и партии на избори ... и овие мора да враќаат ... тоа е и причината зошто најмоќните партии не ги даваат изворите на приходи при избори ....

Што работат належните ... што работи правобранителот ... што работи министерството за екологија и економија или кој е надлежен де .... Немаме луѓе и опрема викаат од таму за да ја докажеме опасноста ... мирис тешко се докажува викаат ... а очите што печат и грлото сто се суши ... сулфурот што мириса ... ништо ... ДО КОГА ??!!

Кои се најголемите трујачи - Граѓаните посочуваат на:
- ОХИС (делови од фабриката...)
- ЦЕМЕНТАРА (заради новата технологија на горење на гуми..)
- Помали погони кои топат олово, и други метали во несоодветни простории
- ЖЕЛЕЗАРА - поготово погонот штопроизведува феролегури ...

Ке ги едитирам сите загадувачи тука на овој пост а во коментарите ке наведувам со што загадуваат ...

НАРОДНА

Ова беше доста популарна “Детска игра“ од моето време. Долго време гледав дека ја наследија и некои други генерации на деца по мене ... Но во последно време некако не ја гледам нешто да се игра кај децава во мало ... Се игра со топка по можност “тешка топка“ – за што е погодна топка за ракомет – или фудбалска топка ... Кошаркашка топка е претешка ....

Правила. По некаков договор меѓу децата се бираат дваица “конзули“. Сите преостанати деца стојат во средина на обележано поле обично правоаголник (со димензии 4х8 м да речеме). На двата потесни краја на полието стојат конзулите... Тие имаат задача со топката да удрат некого од средните деца ... Маваат што посилно со топката – а богами пуштаат и вртени топки за да не ја фатат топката жива децата од средината ... Ако некое дете биде удрено два пати со топка од конзулите тоа е надвор од игра – “изгорено е“. Но ако некое дете фати “жива топка“ двапати тогаш горат конзулите ... и детето што ги фати двете живи топки – бира уште еден конзул – и одат на цртите каде сега тие маваат со топка - стануваат нови конзули ... Конзулите сега одат внатре во полето заедно со сите други деца и почнува нов круг на игра ...

Ако се предалеку децата кои како конзул ги маваш тогаш – може тактички да ја префрлиш топката кај другиот конзул – кој заради близината на децата до него може лесно да погоди некое дете во полето ... Е сега мајсторство е да ги пребациш децата – а да не ти ја фати некој жива топката ... мајсторство е и оној кој ја прима топката да ја прими во еден потег – за да има време веднаш да мава – према децата од средината/полето ...

Така требиш/гориш едно по едно дете од полето ... додека не останат две деца во полето ... Последните две деца ... по заслуга во нова игра стануваат конзули ... и почнува нов круг на игра ... ако во меѓувреме не те викнат дома за ручек :)

Играта знае да трае доста долго ... децата трчаат наваму натаму (трошат енергија и растат...) ... маваат и вежбаат удари со топка и прием на топка – што е многу потребно при игри како ракомет ... Често оваа игра ја игравме и на часови по физичко ... Има и доста смеење и забава – заради разни смешни ситуации ...

** Горенка (или во средина) е игра во која двајца си ја додаваат топката, а помеѓу нив стојат другите деца. Притоа двајцата се обидуваат при додавањето на топката да погодат некое од децата во средината, при што истото отпаѓа од играта и стои настрана. Меѓутоа, доколку едно од децата кои се во средина успее да ја фати и задржи топката, си фатил „лепче“ при што може да го даде на дете кое е погодено т.е. излезено од играта за пак да се врати назад, или да си го чува за себе, како бонус доколку евентуално биде „изгорено“ со топката. Се игра додека не останат само две деца во средина, со што тие стануваат „стативите“ :) - oksimoron

БУЛЕВАР

Еве и мене ми дојде под рака еден примерок од весникот БУЛЕВАР. За булевар веќе пишуваше Arwena – линк тука.

БУЛЕВАР сака да се представи себе како Градски информатор и да ги наведе севкупните случувања во градот.

Булевар го издава Фул колор Маркетинг – Скопје . Тел 02/3238701
Директор е Зоран Стојановски
Уредник е Ристе з.Рикан
Соработници се Александар Тодоровиќ, Трајќе Стојанов, Данило Коцевски, Искра Мишиќ
Графички дизајн Даниела Спасовска
Маркетинг Анита Расолкоска
Фотограф Кадар

Весникот е бесплатен
Излегува секој четврток и
Се дистрибуира преку колпортери кои бесплатно го делат по прометните места низ градот
Печати Цетис Принт – Скопје

Бидејки нема веб адреса има само меил адреса bulevar@mt.net.mk , се јавив на телефонот 02/3238701 и прашав дали имаат веб адреса. Ми кажаа дека моментално немаат но имаат во план – имаат веќе закупено и домен bulevarsk.com.mk - Дата до која е валидна регистрацијата: 28-03-2007 – но до сега не осетиле потреба да почнат и со веб издание ?!

Им кажав дека се приметени и пофалени од домашните блогери – но истовремено и критикувани заради немање на веб издание ....

Прелистувајки го весникот приметно е дека има доста рекламен простор што е нормално за весник кој излегува бесплатно.

Приметно е дека на културните активности во градот им се обрнува посебно внимание.

Ги прати активностите на Музеите и Галериите низ Скопје.. Работата на Филхармонија и МНТ, како и театрите ....

Осем што ги најавува дневните настани со сатница на случувањата – има кратки и подолги написи од минатонеделните случувања ....

Соработува со градската и општинските администрации и известува за актуелностите од таму ...

Навистина добар неделен весник – лесен за читање – релативно добара фотографија и дизајн (секогаш може и подобро...)

Мани.... Нема веб издание !!!??? ... и релативно слабиот квалитет на хартијата (но ова е нормално за бесплатно издание...)

Па нека му е со среќа излегувањето на БУЛЕВАР ...

МАЧУВАЊЕ

Кога јас бев дете – ова беше популарна игра – можеби поради популарност на филмовите од типот на “Три мускетара“, а можеби затоа што беше лесно да се направи меч за мечување.

Обично по дома или од дворот ке исечевме некое право стапче и кај подебелиот крај ке укрстевме помало стапче со некаво јаже, конец или евентуално шајка и оп - имавме спремен меч за мечување ... Ставаш мечот на каиш или евентуално подебела ортома на појас – како држач за мечот ... Трчаш на улица и бараш дете со меч и играта може да почне ...

Ова беше секако игра за машки деца – девојчињата баш нешто и на се палеа на мечеви и мечување .... Тие повеќе беа по куклите и други женски игри ...

Се случуваа и повреди од невнимание – но многу ретко ....

Правила. Одкога ке се договориш дека ке се мечуваш со некого (... ај ке се мечуеме ли ...) застануваш еден спрема друг и ги вкрстуваш мечовите. Победува оној кој со својот меч ке го допре телото на другиот мечувалец ... Неретко имаше мечување на повеќе “банди“ ... групи на деца од повеќе маала ...

Подоцна се правеа поубави мечеви од убаво измазнети тенки даски ... ех ... тоа беа мечеви ... реткост беа штитови ... (потешко се изработуваат..) ... Покасно дојдоа и пластично изработени мечеви ... но такви беа неколку генерации на деца после мене ....

Сега не гледам баш дека е популарна оваа детска игра меѓу децата. Дури мислам дека е тоа добро ... незнам зошто ... можеби заради воинствениот карактер на играта ... можните повреди ... и сл.

Но на времето од овие детски мечувалци се отворија неколку спортски клуба за спортско мечување ... имаше и некои добри спортски мечувалци ....

ЏАМИЈА

Оваа игра ја играат-сакаат подеднакво и женските и машките деца и неретко ја играат заедно измешано ...

Се избираат две екипи од по 4/5 мина. Се црта квадрат на асфалт или земја сеедно. На средината од квадратот 1,5 м, се редат 5 плочки (една плочка 10 см.). Се редат една над друга (тоа го викавме „џамија“ а ние најчесто ги правевме од керамиди). Едната екипа, со топка, од определено растојание (7/8м.) се обидува да ги растури коцките, а кога тоа ќе и успее, другата екипа ги реди коцкоите-плочките (4 по аглите и една коцка насредина).

Цел на играта:
- Екипата што првобитно ги растураше коцките (џамијата), се обидува да ја изгради повторно џамијата, а за тоа време е попречувана од другата екипа (екипата што ги распореди коцките по аглите) која со топката ги удира оние што сакаат да ја изградат џамијата.

Играта завршува кога џамијата е изградена или кога се погодени сите играчи кои се обидувале да ја изградат џамијата.
...Хм... интересно е што како мал имам изградено еден куп „џамии“, а сега некој сака да им го руши детството и на оние што граделе „цркви“ и на оние што граделе „џамии“....

Ова појаснување на играта е од - RIBARO – со кого се договоривме кога ке се видиме, да честам пиво (што би рекол кумашинот мој-стар кафеанџија од Куманово “.. ќе утепамо ли по еднога скопјанца – скопско пиво де ...).

** Во Џамија има квадрат во кој се распоредуваат 5 плочки. Едниот тим го чува квадратот со топка за да не дојдат играчите-децата од другиот тим – да ја наредат џамијата, која се состои од петте плочки наредени една над друга ...

Ако те удрат со топката, надвор од игра си ... ама ако дојдат да те бркаат со топката некој од твоите соиграчи, може да дојде и да ја намести џамијата ...

Играта завршува или со редење на џамијата или со одстранување на сите играчи-деца од тој тим со удирање со топката ... тимот кој победил повторно напаѓа ...– Пишано во приватна порака

Бззззззз...

И ова е доста стара “игра“ ... ако така може да се нарече. Ја играат деца од школска возраст – поголеми одделенија на осмолетка и средношколска возраст ... Омилена беше и кај војниците при служењето на воениот рок ... Посебна драж има играта кога се изведува пред публика и тоа женска публика ... Каде пред нив се докажува кој е поголем фраер и се искажува телесната сила и спремност на “мажјакот“ при евентуалното придобивање на симпатии кај “женката“ ... (Вакви “игри“ играат и останатите животински видови – но тие се претвараат во борба на територии и придобивање на “симпатии“ на женките кои се спремни за парење) ... Ако се знае возраста на “децата кои ја играат играта “Бзззззз..“ – лесно ке се направи корелација межу борбата на животните за “женката“ и освојувањето на симпатии кај децатаа од адолесцентната возраст ...

Правила. Нема многу. По некаков избор едно дете “лежи“ – всушност стои со едната рака – најчесто левата рака под десната мишка (може и да ја смени ако ептен го здоболе раката од приманите удари :)) – спремна да добие шлаканица од друга десна рака .... Обично се тоа силни удари, понекојпат и толку силни што се слуша голем тресок а детето – момчето што лежи може дури и да падне на страна или добро да се затетура ... Е сега по примениот удар – ладејки ја раката и дувајки во неа - тој треба да погоди кој го има упатено ударот ... Групата што удара, обично солидарно го крие ударачот – имено сите се со исправени раце и викаат Бзззззззз ... и се кикотат – заедно со публиката од страна – обично девојчиња ... Кога оној кој го прима ударот ке погоди кој е ударачот. Тој го зазема место на “лежачот“ – детето/момчето што го прима ударот ... Ако не погодиш кој го задал ударот – останува повторно да лежиш ... и така до крајот на училишниот одмор ... Обично по силината на ударот лесно се погодува кој удрил ... но има и лажњаци ...

Не паметам случај оваа игра да ја играат – девојчиња/девојки. Машките не сакаат да испраќаат удари накој девојките – знак на нежност и џенталменство ... Може да се деси некое девојче и да те мавне – но тоа веднаш се осеќа по нежниот допир на женската рака ...

Кога го примаш ударот – вообичаено го стегнуваш телото за помалку да те боли и се спремаш да не паднеш – дури и мижиш со очите ... воколку ѕиркаш кој е позади и кој удира (значи мамиш), играта за момент престанува и групата те предупредува да го покриеш окото што гледа назад и да ја завртиш главата на друга страна. Групата знае и да побара да ја наместиш убаво раката која е ставена за примање на удар ...

ЏАМЛИИ

И ова е една од омилените игри од моето детство. Се работи за игра која претежно ја играа малите машки деца, но имаше и девојчиња (машкаданки) кои ни се придржуваа во играта.

Правила. Има правила за неколку вида на игри со џамлии. Воопшто за да играш џамлии - главен услов е да имаш “џамлии“ - да имаш желба и да најдеш други деца што сакаат да играат џамлии ....

Самиот збор етимолошки укажува дека се работи за играчка која е составена од “џам“ - стакло. Значи се работи за округли Џамлии - изработени од стакло - кои се во разни големини - нормални Џамлии - мали “цимпури“ и големи “картали“ .... Стаклените џамлии се изработуваат од прозирно стакло а во внатрешноста на стаклото близу до средината се вметнуваат разни листови и други фигури во живи бои ... Имаше безброј варијанти на бои и фигури во внатрешноста на џамлиите - што им дава посебна драж ...

Имаше џамлии од метал - ги вадевме од разни лагери ... Овие беа добри за да пукнеш туѓ коњак - но и незгодни за некои други исфрлања (има правило да со онаа џамлија што си ја почнал играта играш до крај - ако не сте се согласиле и во текот на играта да имате право да менувате џамлии - коњаци... каде сепак најдобри се стаклените џамлии ... Во недостаток на џамлии по селата се играше со мали ореви или лешници ... или со природни џамлии од мали камчиња кои ги баравме по течението на реките и потоците .....

Џамлии може да се играат на ограничен - оцртан простор - во форма на круг (се оцртава со оштар камен или стап) или било која друга форма - квадрат правоаголник и сл ... или неограничен простор ....

Важна работа е “основната црта“ од која се почнува да се игра играта ..... и “шлајка“ ... е да шлајката се изработува најубаво со пета од чевелот. Ставиш “пета“ и со вртења во круг изработуваш мала вдлабнатина - која се нарекнува шлајка. Со зборот “шлајка“ во повозрасните периоди на човековиот живот добива и други значенија - но секојпат прво кога ке слушнеш шлајка те асоцира на Џамлии ...

За да почне играта т.е. редоследот на играчите кој ке биде прв, втор и т.н. играчите се редак кај шлајката и ја џиткаат својата џамлија “коњак“ (омилената џамлија која има и фетиш во себе) . Оној што ке биде најблиску до основната црта - ја цапочнува прв играта и така редоследно ... Битни се и милиметри од цртата . Се мери со методата “од око“ - а во критично блиски ситуации се мери со петици (фути), но за сични должини се користи и стапче - па со прстето поставено на стапчето се споредува кој е поблизок до линијата ....

Има и драматични ситуации во кои мора да суди некој кој ке се прогласи за судија ...

Значи оној кој е прв ја фрла џамлијата најблиску што може до шлајката - (важно во играта е да имаш шлајка - без тоа и да погодиш некого тој останува во играта се додека не влезе играчот во члајка) а се труди и од прв потез да влезе во шлајката ....

Другите играчи имаат различни тактики ...

Една тактика е да влезеш во шлајката со еден потег (со самото влегување во шлајката се изборуваш да почнеш да играш со променет редослед стануваш прв .... - во шлајката можеш да се одлучиш да “спиееш“ - што значи не се мрдаш од шлајката и чекаш погодна ситуација некој да се приближи до шлајката .... или можеш да отидеш на некое место во зацтаниот круг ... и да чекаш да ти дојде редот ...)

Друга тактика е да се тргнеш понастрана од близината на другите играчи ... Цели стратегии се равеа во текот на играњето ...

Кога сите што се во игра и сите со првиот потег се влезени во зацртаниот круг со првиот потег ... започнува играта со редослед кој како стасал до линијата ... или со изменет редослед ... Заборавив да кажам дека редоследот се изменува и во случај кога од основната линија со својот коњак некого си погодил од “тепка“ (директен воздушен погодок) или само ке го “цакнеш“ ( џамлијата оди по земја и во своето движење допира друга жамлија “цакнува“ ... “Те имам тебе и тебе“ ... е израз кој играчите меѓу себе го изговараат во текот на играта - додека не влезат во шлајка ... а означува дека си цакнал некого или си го погодил од тепка но не си влегол во шлајката .... А да погодувањето од тепка е со посебен бонус ... обично бонусот се изразува во ќарување на две џамлии ... ако играта се игра на “ќар“. А скоро секојпат се игра на ќар ...

Значи оној што влегол во шлајка и удрил од тепка некого или само го цакнал - ќарува една или две жамлии од оние кои излегуваат од игра .... Џамлиите ги чува во раката со која не игра - или ако се повеќе ги става во џеб ... се прави купче од џамлии во џеб кои даваат карактеристичен - мил звук на џамлии што удираат една од друга ....

Самото исфрлање на џамлијата од раката со карактеристичен покрет на една рака каде џамлијата оди во едно движење на палецот и допалецот и се исфрла врвот од палецот ... се исфрла силно за да се удри со тепка (ако тепката ја најавиш пред да го изведеш добиваш бонус уште една џамлија - но има и казна ако промашиш а си најавил тепка губиш една џамлија) ... Заради ова играчите те деконцентрираат додека го изведуваш ударот со разни магии кои ги прават со удирање на ногата пред или позади џамлијата .... Извикуваат одредени фетиш зборови кои ги користат за да те деконцентрираат ... Тука има доста и “иље“ (Илеџија - е играч кој не ги почитува правилата и игра по свои правила и не признава видни факти - со илеџија никој не сака да игра и затоа децата се трудат што помалку да се илеџии...)

Може да се исфрли и со технички дотеран удар (вртено) за да џамлијата дојде на некое посакано место или влез во шлајка ...

“Спие“ и “шлајка спие“ е правило кое играчите го употребуваат во тактика да не се мрднуваат од место - кое по нивен избор е погодно или да не се мрднуваат од шлајката ... Ако спиеш во шлајка а некој влезе во шлајката, тој за да те ќари ке мора со еден потег-удар да те исфрли од шлајката ... Понекогаш се ствара збир на повеќе шамлии во шлајката и оној кој ги вади џамлиите е мајстор ако ем ја извади противничката џамлија од шлајката ем џамлијата сеуште останува во шлајката.... (вртен удар) ... со тоа тој повторно е на потег и вади друга џамлија или игра по своја желба ....

“Колено“ е правило кога некој играч го изведува удар од своето колено - за да надмине некој природен сокривач на противничката џамлија - камен или висинка ...

“Спотер“ е правило кога мавајки еден играч од тепка или со цакнување, имаш право повторно на следен потег, да удриш друг играч или да пробаш да влезеш во шлајка. Еднаш влегување на шлајка (имам шлајка) важи за целата игра (кругот на играта). Спотер може да направиш и со влегување во шлајка (имаше мајсоти за тој потег) , за да од подобра близина некого мавнеш од шлајката...

Ако излезеш од кругот - со твојот удар, зависи од правилото- договорот на играчите или излегуваш од игра а џамлијата ја даваш на оној кој ке победи во играта (оној кој последен некого ке исфрли) или застануваш на самата црта од местото каде си излегол ....

Резултат на играта секогаш е убаво поминато време со другарите и обавезно прљави раце - коготово на раката со која играш .... Обавезно следува добро миење на раце со сапун ... На јаките играчи со џамлии секогаш десната рака им е прњава - поготово делот на зглобовите на секој прст кој за друга прилика служи да каже кој месец колку денови има ....

Весели се оние играчи кои се шетаат со полни џепови џамлии и кои успеале да го ќарат и коњакот на противничкиот играч ... Џамлиите беа ефтини и другиот ден оној кој ги изгубил сите џамлии оди и во трафика купува нови жамлии ....

Во текот на играта од меѓусебните удари џамлиите и се оштетуваа од силните удари од тепка - и само колки тага имаше на лицето на играчот на кој му е оштетен коњакот ....

Некој нека ме потсети во коментар - за правилата на играње на џамлии со “мор“.... или некое друго неспомнато од мене правило ... може да опишете и некое ваше доживување за играта ...

Јас џамлии играв и со моите деца по дома ... Но домот не е природна средина за играње на џамлии ... тие одат под незгодни места (под кревет, ормар или сл..) и ке ги пронајдеш дури кога ке кречиш или со генерално чистење на станот ... А може и да стапнеш на џамлија и да се испружиш на патос ...